Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Στύλια Ναυπακτίας

Το σαββατ/κο 23-24 Ιουλίου πήγα σε ένα γάμο ενός φίλου στο Αίγιο στην Πλατανιώτισσα
και το  Δερβένι Αχαϊας.
Την Κυριακή 24 Ιουλίου μέσω της επιβλητικής γέφυρας Ρίου- Αντιρρίου πέρασα στην
Αιτωλοακαρνανία για μια επίσκεψη στο χωριό Στύλια της ορεινής Ναυπακτίας.
Είναι ένα πανέμορφο και πολύ γραφικό χωριό πνιγμένο κυριολεκτικά στο πράσινο
από δάση δρυ που φύονται στα γύρω βουνά.
Στο χωριό έχουν απομείνει μόλις 30 κάτοικοι, ηλικιωμένοι οι περισσότεροι, έρμαιο
και αυτό της αστυφιλίας.
Στο κέντρο υπάρχει ένα γραφικό καφενείο με μια κερασιά στην πλατεία και δίπλα το παλιό σχολείο.
Υπάρχουν πάρα πολλές κερασιές, αγριαχλαδιές και δρύες στο χωριό που το κάνουν πανέμορφο.
Όποιος θέλει ησυχία το καλοκαίρι και όχι μόνο η Στύλια είναι το ιδανικό μέρος
για να το κάνει, ένα χωριό ουσιαστικά ξεχασμένο από το θεό.
Οι κάτοικοι είναι ζεστοί και φιλικοί, το κλίμα ιδανικό, η θέα φοβερή, ενώ
προσφέρεται για κυνήγι αφου στα βουνά υπάρχουν ζαρκάδια, λαγοί αγριογούρουνα
και πουλιά.
Απέχει 27 χιλιόμετρα από τη Ναύπακτο, αλλά ο δρόμος είνα ανηφορικός γεμάτος στροφές.

























 Αξίζει τον κόπο να το επισκεφτεί κανείς πραγματικά.

Ο παλιός δρόμος του Αρκαδίου

Στη διαδρομή από το Ρέθυμνο προς το Αρκάδι βρίσκεται ο κλασσικός δρόμος του Αρκαδίου,
ένας από τους καλύτερους ποδηλατόδρομους της Κρήτης.
Αρχικά περνάμε από το προσφυγικό χωριό Τσεσμές, ακολουθεί το Άδελε, η Πηγή το χωριό
του μεγάλου κρητικού συγγραφέα Παντελή Πρεβελάκη που έγραψε τον Πατούχα.
Μετά περνάμε τη Λούτρα, τη Μέση, την Κυριάνα όπου βρίσκεται η είσοδος του Αρκαδιώτικου
φαραγγιού, την Αμνάτο και φτάνουμε στο Αρκάδι.
Απέναντι ακριβώς βρίσκεται η επιβλητική κορυφή Στολίστρα.
Οι ελιές που φύονται στην επαρχία ανήκουν στην ποικιλία χοντρολιά, εντελώς
διαφορετικές από τις τσουνάτες και τις κορωνέικες που έχουμε στα Χανιά.
Επίσης παλαιότερα επί Ενετοκρατίας από τα αμπέλια της περιοχής έβγαινε το
περίφημο κρασί της Μαλβαζίας, το οποίο όμως πλέον έχει εκλείψει και παράγεται
πια μόνο στην Ιταλία

Τα καθαρότερο νερό του Ψηλορείτη

Στην πηγή που απεικονίζεται παρακάτω τρέχει το καθαρότερο και καλύτερο νερό
του Ψηλορείτη στον Άγιο Γεώργιο
Στην τρίτη εικόνα απεικονίζεται το αυτοφυές μανιτάρι ίσκα, το οποίο
οι ντόποιοι παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ως προσάναμμα

Μονή Αρκαδίου - Άγιος Γεώργιος Ψηλορείτη

Την Κυριακή 31 Ιουλίου πήγα εκδρομή με τον ΕΟΣ Χανίων στο Ψηλορείτη
και συγκεκριμένα στη διαδρομή Αρκάδι - Άγιος Γεώργιος.
Ξεκινήσαμε με μισθωμένο πούλμαν από τα γραφεία του συλλόγου στις 8 το πρωί
περάσαμε την Ι.Μ. Αρκαδίου και λίγο μετα τον ΧΥΤΑ Αμαρίου αρχίσαμε την ανάβαση
της διαδρομής στι; 9:45.
Αρχικά περπατούσαμε σε ανηφορικό βατό χωματόδρομο με αρκετό ήλιο και ζέστη
και την τυπική άγρια βλάστηση των κρητικών βουνών τριγύρω, δηλαδή αστοιβίδες
και λοιπά φρύγανα και κάπου κάπου έβλεπες και δέντρα κυρίως πρίνους, αλλά
γενικώς το τοπίο ήταν καλυμένο με θαμνώδη βλάστηση.
Μετά τα πρώτα 4 χιλιόμετρα φάνηκαν οι πρώτοι πρίνοι δεξιά και αριστερά του
χωματόδρομου, ενώ στη συνέχεια και για μεγάλη απόσταση πύκνωσαν σχηματίζοντας
κανονικά δάση σε μεγάλες και μαζικές συστάδες.
Γύρω στις 12:30 φτάσαμε στο τέλος της διαδρομής σε μια πηγή όπου τρέχει
το καθαρότερο και καλύτερο νερό, σύμφωνα με τα λεγόμενα κάποιων.
Λίγο πιο κάτω βρίσκεται το πετρόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, το
οποίο και επισκεφτήκαμε περιτριγυρισμένο από πρίνους.
Εσωτερικά είναι μικρό, όμως πολύ αξιόλογο και κατανυκτικό με τις εικόνες του Αγίου
Γεωργίου και της Παναγίας.
Στη συνέχεια μετά από μικρή ανάπαυση πήραμε το δρόμο της επιστροφής γύρω στη
13:00 και 15:00 βγήκα πρώτος στο δρόμο από όπου αρχίσαμε το πρωί
μαζί με τον αρχηγό της αποστολής μετά από 2 ώρες γρήγορης κατάβασης.
Λεωφορείο μας πήγε για μπάνιο στην παραλία Χρυσή Άμμος στον Εσταυρωμένο
Ρεθύμνου, όπου μείναμε επί δίωρο, αλλά η θάλασσα ήραν βρώμικη, γενικά όμως
οργανωμένη χωρίς ωστόσο γαλάζια σημαία.
Φύγαμε στις 18:00 για τα Χανιά γεμάτοι κούραση, ιδρώτα, αναμνήσεις και σίγουρα
κατα πολλά γραμμάρια ελαφρύτεροι.
Ήταν η τρίτη φορά που συμμετείχα σε οργανωμένη εκδρομή του ΕΟΣ και ήταν
σίγουρα ευκολότερη από το Αποπηγάδι και τον Ελληνόσπηλιο με 16 χλμ χωματόδρομου.
Άντε και στην άλλη βόλτα!!!!!!!
Ακολουθούν εικόνες από την εκδρομή:
Το πέτρινο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου